Sinds het voorjaar van 2025 is Miekke actief als chauffeur bij Mobitwin, de minder mobielen centrale. Met haar wagen, een goede planning en een flinke portie engagement helpt ze inwoners vlot en veilig op weg.
“Op mijn identiteitskaart staat Maria, maar ik ga het liefst door het leven als Miekke. Met twee k’s. Dat is geen typefout, maar een bewuste keuze uit mijn studententijd. Miekke is kort, duidelijk en zo kan het niet verkeerd uitgesproken worden," (lacht).
“Als vrijwilliger bij Mobitwin ben ik chauffeur. Ik krijg via het systeem aanvragen voor ritten en kies zelf welke ik kan opnemen. Dat vraagt wel wat organisatie: een goede planning bijhouden, rekening houden met de timing en zorgen dat er genoeg plaats is in de wagen, bijvoorbeeld voor een rollator.”
“Wat ik soms het lastigste vind, is de afrekening. Na de rit betalen de leden een kleine bijdrage per kilometer, die we correct noteren in een boekje. Hoe vaak mensen niet zeggen: ‘Moet ik niet betalen?’ Tja… die administratie staat nog altijd op mijn lijstje met goede voornemens," (lacht).
“Na mijn pensioen bleef ik nog een tijd actief als zelfstandige met allerlei projecten, tot in het voorjaar van 2024. Maar niets doen, dat bleek niets voor mij. Ik wil me nuttig blijven voelen en deel blijven uitmaken van de maatschappij. Rust roest, bezig blijven houdt je scherp.”
"Ik ging met mijn vraag over vrijwilligerswerk langs in het gemeentehuis. Daar gaven de medewerkers van het onthaal me een overzicht van alle openstaande vacatures. Zo ben ik bij Mobitwin terechtgekomen".
“Wat dit vrijwilligerswerk zo bijzonder maakt? Ik rijd gewoon heel graag met de wagen, al moet er wel een doel zijn. En dat doel krijg ik hier. Na een tijdje leer je mensen kennen en worden de contacten warmer. Sommige ritten veranderen in echte vertrouwelijke babbels, al wordt er evengoed veel gelachen in de auto.”
“Ook al is een rit soms maar kort, je weet dat je op dat moment écht helpt. Ik breng sommige mensen wekelijks naar hun repetitie of sportactiviteit. Dan voelt het alsof je er een beetje bij hoort, en dat doet deugd.”
“Mijn allereerste rit zal ik nooit vergeten. Ik moest iemand vervoeren met een rollator. Ik had geen idee dat je zo’n ding gewoon kan dichtklappen. Het was een heel gedoe om de rollator in de koffer te krijgen. Bij aankomst keek de dochter me even aan en toonde ze in één beweging hoe het moest. We hebben er samen hartelijk om gelachen, en ik was ineens een stuk wijzer in rollator-techniek," (lacht).
Wil jij je net als Miekke inzetten als vrijwilliger? Ontdek hier ons aanbod aan vrijwilligerswerk.
